ترك اول        ترك دوم        ترك سوم

 ترك چهارم       ترك پنجم       ترك ششم

ترك هفتم       ترك هشتم       ترك نهم

ترك دهم       ترك يازدهم

  اجراي عليرضا قرباني همراه با اركستر ملي در اختتاميه هفته ميراث فرهنگي سال ۱۳۸۳

  اجراي عليرضا قرباني همراه با تكنوازي تار صهبا مطلبي در اركستر ملي

 اجراي مرغ سحر در جشنواره موسيقي فجر همراه با اركستر ملي

امير حسين پور جوادي:سه تار

مهرداد اعرابي فرد: تنبك

سعيد كامجو:كمانچه

خسرو انصاري:آواز

 1) تصنيف اول

  2) تصنيف دوم

  3) تصنيف سوم

 4) تصنيف چهارم

 5) تصنيف پنجم

 6) تصنيف ششم

نكته: اين همون آلبوميه كه مهران مديري اين روزا در مجموعه "باغ مظفر" قسمت هاييش رو استفاده كرده

دانلود اجراي اركستر ملي با صداي عليرضا قرباني در مراسم اختتاميه بيست و دومين جشنواره موسيقي فجر

دانلود اجراي كامل گروه خورشيد با صداي محمد معتمدي در  مراسم اختتاميه بيست و دومين جشنواره موسيقي فجر

خشك سيمي‌‌‌‌‌‌،خشك چوبي،خشك پوست                   از  كجــــــا مـي آيـــــد ايــن آواي دوســــت

نميدانم از كجاي كلام آغاز كنم چگونه مي توان فرياد حميت را از لابه لاي غشاي طرد شده ي زخمه هاي وجودبه وسعت حريم كيهان رسانيد و مددي هرچندناآشنا در ديدگان رهگذري آشنا يافت.نميدانم ساقي گمشده است يا ساقي نامه. شايد ساقي درآبزن آلام فرومايگان پنهان شده تا از چشم مهتران دور باشد وتشعشعات گيتي فروز خود را بر امارت گلي حلاج صفتان باز تابد.آنان كه در گندابه هاي لجاج سيرت خود غوطه ورشده وبه نام عشق هنررا به يدك مي كشند كجايند تا حتي يك با ر اين واژه مقدس را كه سرچشمه جمال خطير رب است در لابه لاي انگشتان پينه بسته ي فرا شان ودر درجه هاي عينك نويسندگان ودر قلموهاي شرحه شده ي نقاشان ودرساز هاي شكسته ي نوازندگان واقعي ببينند.براستي چرا كسي وانگوك را در عصر خود نشناخت ووي همچنان كه در اوج هنر بود بي هنر شد،نظيرهزاران هزار اسطوره ي هنر ايران كه دركوچه هاي تنگ و تاريك وزير زمين هاي نمور چشم انتظار پايان زندگي هستندتا به استقبال مرگ بروند.آيا به حقيقت موسيقي را مي توان درافكت استوديوهاي ديجيتالي يافت.آيا لذت نواي زيباي سازارزشمند گيتار رادر ريتم هاي پر از خالي نوازندگان به  ظاهر چيره دست ميتوان يافت؟

زبان من دروصف دنائت هنرموسيقي امروزقاصراست.چقدرسخت است كه طلايه داران دل، قدح مي ملك جهان را كه با هرغمزه ي مستانه ي خودحكيمان هنر را به رندان خرابه نشين مبدل مي سازد كنار گذاشته وبراي گذران زندگي پا در وادي هجو گويان  هنر قرار داده  و به جاي چهارپاره،پاره پاره ارائه دهند.گاهي اوقات می انديشم كه شايد اين خواست اوست كه بربط زنان پاك باز را كه مست نفحات ليلي شده اندمعتكف ساخته تا قدر زر زرگر شناسد قدر گوهر گوهري.اماتاكي اين مرواريد گران بها در درون صدف فرو دستي مغلول باشد.چه هنگام اين پتانسيل فوران ميكند و اين مين ضامن كشيده كه سالهاي درازي است منتظر انفجاراست مي تركد.

تصور ميكنم در آن زمان كه نواي الهي مضراب ايراني كه گوشه هايش،گوشه هاي آتش درون سينه هاست مهلت بيابد براي فوران،نه تنها هجو پروران بومي عزم بر ترك هجو كرده بلكه آواي اساطيري اي مرز وبوم پاي قدر نوازان گستره ي هستي راخواهد لرزاندوحتي اغراق نيست اگر بگوييم موبدان آتش پرست وبودائيان گاو پرست درفش عفاف بر مرام خود فرو ميكنند زيرادرلحظه لحظه ي موسيقي ايران ميتوان بوي خدا را استشمام كرد.اماچه حيف كه ديگر گوش جماعت براثر فقدان آن حتي با اندك آثارش هم قهر كرده همان آثاري كه روزگاري نقل ونبات خانه ها بوده.چقدردلم مي خواهدكتابي فراهم آورم كه هر برگ از آن روايتي باشدكه مرثيه وارانه شرح حال سنايي ها مولوي ها وحافظ هاي معاصررا بيان كند.واطمينان دارم اين كتاب بند ترحم انسان را پاره كرده وخدايان نخوت را به مويه وادار ميسازد.

(حال كمي هم از وضع جامعه ي موسيقي بگويم ) همين كه يك ارزش به درجات عالي كمال ميرسد وقصد ارائه ي آثاري با مضامين عرفان و عشق ورندي دارد يك ضدارزش باچك هاي سفيد امضا شده ويك خواننده ي بزك شده اورا لگد مال مي سازد و به جاي اينكه روز به روز براي گسترش فرهنگ وهنر به تاراج رفته ي ما تلاش شود براي پخش آخرين ورژن طرب و غنا و هجو و هزل تلاش ميشود. حال خودتان قضاوت كنيد فرق بين آلبومي كه چندين سال براي آن تلاش مي شود و آلبومي كه يك شبه آهنگ آن ساخته مي شود وهمان شب ضبط مي شود وفرداي آن روز روانه ي بازار مي شود چيست؟ خدامي داند تا چندي بعد چه به روز موسيقي ايران كه از دير بازمريدان زيادي داشته خواهد آمد.شايد ديگر در كاست ها صداي انسان شنيده نشود وديگر مرداني ازبم و اصفهان و شيراز نباشند كه با صداي ملكوتي وروحاني خود زمين و آسمان را مست ديدار معشوق كنند.درآن زمان ديگربسطامي ها را حتي از لابه لاي سنگ و خار و خاشاك هم نميتوان بيرون كشيد چون ديگر ايرجي وجود نخواهد داشت اگرهم وجود داشته باشد با وجود هزاران طنز نواز و طنز خوان ديده نخواهد شد.قطعاتي كه روز به روز همانند علف هاي هرز مي  رويندكه حتي ارزش خنديدن هم ندارند آنقدر زياد شده است كه اگر يك اثر دل نواز وجود داشته باشدبايد خود را به سختي از اين مرداب بيرون بكشد ودرروح جماعت جوياي ارزش ضبط سازد.سازهايي كه براي تكنوازان عالم معنا ساخته مشود در دست پر از كمبود كاخ نشينان قرار  گرفته است.آثاري كه پشت آن سالها تفكر وشب زنده داري است بايد در  بدترين شرايط محيطي ضبط شوند وبر عكس آثاري كه تنها چيزي كه در آنها  يا فت نمي شود موسيقي است دربهترين استوديو ها.تازه مردان موسيقي خيلي شانس بياورند كه درتهران باشند والا خدا نكند درشهرستان  هاباشندكه حتي همان يك اثر را هم نمي توانند ارائه دهند مگر آنكه خداي  ناكرده زلزله اي بيايدوجماعت متوجه حنجره اي زيرتراز سوپرانو شوند.ارزش  واعتبار هنر مو سيقي آنقدر پايين آمده است كه شاهد مسخره كردن آن  درطنزهاي شبانه هستيم من نمي دانم سردمداران اين حقيقت انكارناپذير  هستي سرگرم  چه هستند كه مي گذارند براي اين هنر فكايي ساخته  شود.آمارنشان  ميدهد كه روز به روز بر تعداد غربي ها يي كه به سنت ما  روي مي آورند  افزوده مي شود آنوقت به جاي اينكه ما از هنري كه در خون  ماست  پاسداري كنيم بيگانه از آن محافظت مي كند.شايد براستي شور  وماهور  وبيات اصفهان بايد در مكزيك واسپانيا تكامل يابدوراك وجز  وبلوزدرايران كه اگر  باز هم راك خود راك باشدبسيارزيباست اما چه حيف كه  راك كاور گيتار است و جز و بلوز مقواي درون آن.دعا مي كنم براي آنكه روزي  را نبينم كه سياه  پوستان وتگزاسيان وگاوبازان سه تارو سنتورو كمانچه  آموزش دهند.اميد  است سران هنر،هنرها را كشف كرده ودرتكامل آنها براي  نسل هاي بعد بكوشند.

در كوچه هاي سردوتاريك شهرمن،هزاران صداي خوش زنده باهزاران گام  خسته وبرهنه ميگذرد ودرآنجاصدايي  منتظراست.خاطره هابه خواب رفته  اند،ومن پشت پنجره ي بسته به انتظارنشسته ام.بايدهمچون باد گذشت

وچون ستاره مرد،بايد فريادكردوخالي شد،انتهاي راه است.

 برگرفته از یک وبلاگ قدیمی موسیقی