| تبليغات | X |
 |
||
|
جانا حدیث حســـنت در داستان نگنجد رمزی زراز عشقت در صد زبان نگنجــــد سودای زلف و خالت در هر خیــال نایـد اندیشـهی وصالـت جز در گمــان نگنجد هرگز نشان ندادند از کوی تو کسـی را زیرا که راه کویت اندر نشـان نگنجــد آهی که عاشقانت از حلق جان برآرنـد هم در زمان نیاید هم در مکان نگنجد آنجا که عاشقانت یک دم حضور یابنــد دل در حساب ناید جان در میان نگنــجد اندر ضمیــر دلهــا گنجی نهان نهــادی از دل اگر برآیــد در آسمــان نگنجـــد عطار وصف عشقت چون در عبـارت آرد زیرا که وصف عشقت اندر بیـان نگنجــد عطار ---------------------------------------------------- زهی درکوی عشقـت مسکـن دل چه میخواهی ازین خون خوردن دل چکیـده خــون دل بـر دامــن جـان به صدجان مـن شـدم درشیـون دل از آن روزی کـه دل دیوانــه توسـت به صدجان من شدم در شیون دل منــدی میکننــد در شــهر امـــروز که خـــون عاشقــان در گــردن دل چو رســوا کرد ما را درد عشقــت همی کوشـم به رسـوا کــردن دل چو عشقت آتشـی در جان مـن زد برآمــد دود عشـــق از روزن دل زهی خال و زهی روی چو ماهــت که دل هـم دام جـان هــم ارزن دل مکــــن جـانــــا دل مــا را نگــــهدار که آســان اســت بر تــو بــردن دل چو گــل انــدر هــوای روی خـوبــت به خــون در میکشـم پیراهــن دل بیــا جانــا دل عطــار کـن شــاد که نزدیک است وقــت رفتــن دل عطار -------------------------------------------------------- به گرد دل همي گردي ، چه خواهي كرد ؟ ميدانــم چه خواهـي كرد؟ دل را خون ، رخ را زرد؟ ميــدانم به گرد دل همي گردي ، چه خواهي كرد ؟ ميدانم چـه خــواهي بعد از ايــن بازي در آورد ؟ ميـدانـــم به حق اشــك گــرم مــن، بـه حــق آه ســرد مــــن كه گرمم پرس چون بيني ، كه گرم از سرد ميــدانم مرا دل ســوزد و سينه ترا دامــن ، اين فرق است كه گرمم پرس چون بينـي ،كه گرم از سرد ميدانم به دل گويــم كه چــون مردان صبوري كن دلم گويد نه مردم ني زن گر از غـــم ز زن تا مـــرد ميدانـــــم دلا چون گـرد بر خيــزي زهــر بادي ، نمي گفتــــي كــه از مــردي بــرآوردم ز دريــا گـــــرد ميــدانــم حضرت مولانا ---------------------------------------------------- جانــا ز فراق تو این محنـت جــان تــا کـــی دل در غــم عشـق تو رسـوای جهان تا کی
بر بـوی وصــال تــو دل بر ســر جــان تا کـی
آن روی بدان خوبی در پرده نهان تا کی
بـر پــای دل مسکین ایـن بنــد گــران تا کــی
خون خوردن و خاموشی زین دلشدگان تا کی
بی نام و نشان میرو زین نام و نشان تا کی عطار ---------------------------------------- چنان مستم چنان مستم من امشب که از چنبر برون جستم من امشـــب چنــان چیـزی کــه در خاطر نیایـــد چنانسم چنـانستــم مــن امشــب به جــان با آسمــان عشــق رفــتم به صورت گر در این پستم من امشب بشوی ای عقل دست خویش از متن که در مجـون بپیــوستم مــن امشـب چـو وا گشــت پــی او مـــی دویــدم دمــی از پــای ننشستـم من امشب |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 1385/08/11ساعت 16:17 توسط سعید اسپیتامه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
ایران پارس وبلاگی برای شناخت هویت و فرهنگ ملی ایرانیان
|
| لوگوي وبلاگ |
 |
| آرشیو موضوعی |
|
عمومی فرهنگی هنری تاریخی ستاره ای از کهکشان اندیشه زرتشت تصانیف استاد شجریان برگی از دفتر اخوان از همایون... صدای پای آب... |
| آمار | |
|
|
|
| لوگوي دوستان | |
        |
|
